|
Escrito por Carles Campomar
|
|
Sábado 27 de Febrero de 2010 02:26 |
|
Las palabras iban cayendo, sobre el libro que estaba escribiendo, salían las frases una a una, para contar una historia de amor como la tuya. Historia que un día murió, Por culpa de ese maldito amor Que fingió quererte, Y te juro fidelidad eterna. Pasaron los años,mas rápido que pasaban los días, Los besos de amor ya no eran besos, los abrazos al atardecer ya no eran roces. los guiños de ojos,ya no eran vuestra muestra de amor. las noches locas de amor, ya no eran noches interminables. Ese libro que nunca fue, una novela de amor ese amor que fue un cuento sin final feliz. Comentarios(0) |
|
Ultima actualización ( Sábado 27 de Febrero de 2010 02:29 )
|
|
|
Escrito por Carles Campomar
|
|
Sábado 20 de Febrero de 2010 05:41 |
|
Empezaron a llover wisky’s en mi garganta, para olvidar aquella maldita noche en la que te conocí. Me amaste hasta el amanecer, dentro del coche, al lado de aquel antiguo hotel. El amanecer entro por el retrovisor, y te marchaste diciendo hasta nunca amor. Pasaron los días, pensando en aquel amanecer, y llorando sin saber porque. Te encontré, una vez al lado del cuartel De aquellos de verde, que siempre te quieren joder. Me miraste y de golpe te abrazaste a el. Yo me quede mirándote y empezó a llover, a llover las lágrimas por mi piel. |
|
Pequeño hombrecito en movimiento |
|
|
|
|
Escrito por Carles Campomar
|
|
Martes 16 de Febrero de 2010 05:49 |
|
Pequeño hombrecito en movimiento, que no paras quieto ni un segundo mirada feliz sin preocupaciones, que tus juguetes marchen de este mundo buscando tu mundo imaginario. Cada mañana te levantas, con esa sonrisa que me atrapa, sonrisa de hombrecito alegre y cuerpo de niño querido. Todo el día pensando, en el momento que volveré a verte, y jugar con tus peluches para hacerte reír, darte de cenar con esa cuchara que tanto te gusta, y que tantas veces haces volar. Llevarte a la cama, dándote el beso de buenas noches y quedarme mirándote mientras duermes, i viajas a los dulces sueños de los niños sin preocupaciones. Me has dado una nueva vida, con nuevas experiencias jamas vividas y que jamas las olvidare. Pequeño hombrecito en movimiento, que tantos besos me has dado, y tantos abrazos te has ganado. Comentarios(1) |
|
Ultima actualización ( Martes 16 de Febrero de 2010 05:55 )
|
|
Escrito por Joan Cabot
|
|
Martes 09 de Febrero de 2010 01:52 |
|
 cinc narracions a través de les quals, l’autor, ens mostra un món divers que, dintre de l’atmosfera d’històries que ha sentit contar, que ha viscut o bé d’històries que ha creat, transmeten, a mesura que les va desenvolupant, un tacte ben real amb pinzellades d’aventura i de neguit sobre aquest món –el de la mar i el dels seus homes– gairebé desconegut. Ens acompanya tot el temps el desarrelament que sent el navegant de rutes llargues, així com també aquesta mena de forat de les vivències –l’autèntic món de la memòria– que, com els ports, es deixa rere l’horitzó.
Comentarios(1) |
|
Ultima actualización ( Martes 09 de Febrero de 2010 02:03 )
|
|
Escrito por Joan Barril
|
|
Sábado 06 de Febrero de 2010 03:08 |
|
|
|
|
|
|
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 Siguiente > Fin >>
|
|
Página 1 de 5 |